Πολύ ντόρος και φασαρία γίνεται με το ότι η Αργεντινή δεν θα πληρώσει 1,5 δισ. δολάρια σε ομολογιούχους, που δεν δέχτηκαν να συμπεριληφθούν στις συμφωνίες προηγούμενων ετών, όταν έκανε στάση πληρωμών η εν λόγω χώρα.

Κατ΄ αρχάς γιατί όλοι λένε ότι η Αργεντινή χρεοκόπησε;; Η χώρα είναι χρεοκοπημένη εδώ και πολλά χρόνια, δεν χρεοκόπησε ξαφνικά.

Δεύτερον, το εν λόγω θέμα δεν έχει να κάνει με την ικανότητα της Αργεντινής να πληρώσει, αλλά με την θέληση της να μην πληρώσει. Αντιθέτως, η ελληνική χρεοκοπία ήταν καθαρά θέμα αδυναμίας πληρωμής και όχι θέμα θέλησης πληρωμής.

Και αν δεν πληρώσει η Αργεντινή τι θα γίνει;; Απολύτως τίποτα όπως και δεν έγινε τίποτα με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, το οποίο ήταν πολλαπλάσιο της Αργεντινής.

Η μήπως θα αλλάξει κάτι για τους κατοίκους της εν λόγω χώρας;; Απολύτως τίποτα δεν θα αλλάξει είτε πληρώσει η Αργεντινή είτε όχι. Η χώρα είναι ένα μπάχαλο εδώ και πολλά χρόνια (σαν την Ελλάδα) και δεν θα αλλάξει η εικόνα της ή, η πιστοληπτική της ικανότητα αν πληρώσει ή όχι.

Και άσχετα τα περί χρεοκοπίας της χώρας κτλ, μην ξεχνάμε ότι πολύ πρόσφατα η Αργεντινή πήρε δάνειο 1 δισ. δολάρια από την Goldman Sachs (με 6,5% τόκο), με απώτερο σκοπό μια γραμμή πίστωσης της τάξεως των 5 δισ. δολαρίων στο μέλλον, με σκοπό να μεγαλώσει η Αργεντινή τα συναλλαγματικά της αποθέματα.

Όπως έχω τονίσει σε παλιότερο άρθρο, τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας έχουν μειωθεί αρκετά τα τελευταία χρόνια (27 δισ. δολάρια τον Μάρτιο φέτος) και η χώρα χρειάζεται να αμυνθεί έναντι πιθανότητας αυτά να μειωθούν περαιτέρω.

Η αλήθεια είναι όμως ότι η Αργεντινή καλά κάνει και δεν πληρώνει (ακόμα και αν μπορεί). Σύμφωνα με τους Financial Times, αν πληρώσει αυτούς του ομολογιούχους η Αργεντινή, τότε θα παραβιάσει το λεγόμενο RUFO (Rights Upon Future Offers) clause.

Εν ολίγοις, δεν επιτρέπεται στην Αργεντινή (σύμφωνα τους όρους της τελευταίας αναδιάρθρωσης) να πληρώσει οποιονδήποτε πιστωτή παραπάνω από αυτά που πήραν οι ομολογιούχοι της συμφωνίας του 2005 (70% κούρεμα δηλαδή). Σε περίπτωση δηλαδή που η Αργεντινή πληρώσει αυτά τα 1,5 δισ. δολάρια, υπάρχει περίπτωση να ζητήσουν ανάλογη μεταχείριση και οι «κουρεμένοι» (70% τονίζω) λοιποί πιστωτές.

Ο όρος αυτός λήγει στο τέλος του χρόνου και μου κάνει πραγματικά εντύπωση γιατί οι πιστωτές επιμένουν στην πληρωμή τώρα, και δεν περιμένουν να λήξει ο όρος και να πληρωθούν στο τέλος του χρόνου. Είμαι απολύτως σίγουρος ότι η Αργεντινή θα πλήρωνε ευχαρίστως (όπως έχουμε κάνει και εμείς) αυτό το ποσό για να μην έχει νομικά προβλήματα.

Και ο μοναδικός λόγος που αμερικανικό δικαστήριο αποφάσισε υπέρ αυτής της κατηγορία των πιστωτών, είναι διότι αυτή η σειρά ομολόγων είναι σε αμερικανικό δίκαιο. Όποτε αναγκαστικά το δικαστήριο έχει βγάλει απόφαση υπέρ των hedge funds. Σε διαφορετική περίπτωση η υπόθεση αυτή δεν θα είχε φτάσει ποτέ σε αμερικανικό δικαστήριο.

Ή νομίζει κανείς ότι ακόμα και αν πλήρωνε η Αργεντινή, ξαφνικά όλες οι τράπεζες και οι ομολογιούχοι του κόσμου θα έκαναν ουρά για να δανείσουν τη χώρα; Η ικανότητα δανεισμού δεν εξαρτάται από το αν έχεις κάνει στάση πληρωμών στο παρελθόν (βλέπε Ελλάδα), αλλά από την ικανότητα να πληρώσεις στο μέλλον.

Είναι η μελλοντική ικανότητα αποπληρωμής ο λόγος που αδυνατεί η χώρα να βρει δανεικά με ένα καλό επιτόκιο και όχι ότι στο παρελθόν έχει κηρύξει στάση πληρωμής; Επίσης σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση της χώρας δεν είναι ό,τι πιο φιλικό υπάρχει προς ξένους δανειστές και προς την αγορά στο σύνολο. Η αντιμετώπιση της αγοράς από την πρόεδρο της χώρας, δεν διαφέρει και πολύ από ορισμένους δικούς μας πολιτικούς, αν πότε έρθουν στην εξουσία.

Εν ολίγοις αγαπητέ αναγνώστη, η Αργεντινή καλά κάνει και δεν πληρώνει τα 1,5 δισ. δολάρια στους ομολογιούχους αυτούς. Επίσης, η πιστωτική πράξη αυτή είναι μη γεγονός, τόσο για τις αγορές όσο και για την Αργεντινή την ίδια.

Του Γιώργου Καισάριου

Πηγή: capital.gr