Αρχική Σκεπτογραφήματα Ένα 2013 για γέλια και για κλάματα…

Ένα 2013 για γέλια και για κλάματα…

Ένα 2013 για γέλια και για κλάματα…

Στην εκπνοή του 2013 που μας εγκαταλείπει και μια ανάσα πριν το 2014 που μας ανοίγει την πόρτα για κάτι νέο, ελπιδοφόρο και αισιόδοξο, με μια μικρή ανασκόπηση των γεγονότων της χρονιάς μπορεί κανείς να πει ότι το έτος 2013 είχε πολλά δυσάρεστα αλλά και πολλά ευτράπελα είτε σε τοπικό είτε σε εθνικό επίπεδο.

Η κρίση είναι κάτι δεδομένο, δυστυχώς καθημερινά εικόνες κατάντιας, φτώχιας και κακομοιριάς που δημιουργούν συναισθήματα θλίψης αλλά και οργής προβάλλονται στα ΜΜΕ με πλήθος κόσμου να αρνείται πλέον να τα παρακολουθήσει. Γιατί; Διότι όπως είναι λογικό του φτάνει η δική του φτώχεια και η μιζέρια. Ωστόσο δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω τα πιο τραγικά περιστατικά που συνέβησαν και συγκλόνισαν το πανελλήνιο, όπως οι πολλαπλές αυτοκτονίες οι οποίες ήταν συνέπεια οικονομικών προβλημάτων αλλά και οι θάνατοι οι οποίοι προκλήθηκαν από την απελπισμένη και έσχατη προσπάθεια για θέρμανση με αυτοσχέδια μαγκάλια μέσα σε σπίτια.

Η θλίψη και οργή είναι δυο συναισθήματα άκρως αλληλένδετα στην παρούσα φάση, το 2013 προκάλεσε σε έντονο βαθμό και τα δυο. Το αξιέπαινο της υπόθεσης είναι ότι από τέτοιες καταστάσεις η ΕΛΛΑΔΑ μας γίνεται μια γροθιά καθώς η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά προτάσσουν τα στήθη τους και θυμίζουν σε όλους, Έλληνες και μη ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά…. Μπορεί τα δεινά να ναι πολλά, φόροι, ανεργία, πείνα, χρέη αλλά είμαστε άνθρωποι με περηφάνια..

Παράδειγμα χαρακτηριστικό, γνωστός Σύλλογος στη Βέροια πραγματοποίησε εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους με χειροτεχνίας και δημιουργία στολιδιών δωρεάν… θα πει κανείς και το περίεργο που είναι. Το περίεργο έγκειται στο γεγονός ότι ήταν ιδιαίτερα λυπηρό όταν έβλεπες ανθρώπους να κοιτάνε από μακριά και να μην πλησιάζουν γιατί πίστευαν ότι θα πρέπει να πληρώσουν για να φτιάξουν και να πάρουν ένα και δεν αυτοί είχαν, και όταν καταλάβαιναν ότι είναι δωρεάν και έπαιρναν ένα, έλεγαν ευχαριστώ τόσο βαθύ τόσο ζεστό τόσο μέσα από την καρδία τους, που σε σκλάβωναν ειλικρινά.

Από την άλλη τα ευτράπελα ήταν πολλαπλά, με το τελευταίο «κρούσμα» αυτό του πρώην υπουργού Μιχάλη Λιάπη ο οποίος εκτός του ότι ήταν παράνομος προκαλώντας σάλο, πήγε διακοπές σε τροπικά μέρη για ψυχική εκτόνωση, όπως ο ίδιος δήλωσε. Βέβαια το περιστατικό δεν είναι ακριβώς για γέλια αλλά ούτε και για κλάματα είναι για κλαυσίγελο καθώς χρόνια τώρα τέτοιοι άνθρωποι μας κυβερνούσαν και μας κυβερνούν ακόμα, αλλά όταν βλέπεις αυτόν τον άνθρωπο να παίρνει το θλιμμένο βλέμμα κι να λέει ασυναρτησίες και να περιμένει ότι θα γίνει πιστευτός, ε αυτό παρά πάει. Για να μην θυμηθώ τον κύριο Τσοχατζόπουλο, ο Θεός να τον κάνει αν πρώτα τον συγχωρέσει, ο οποίος πάσχει να μας πείσει για την αθωότητα του.

Και για να έρθω σε τοπικό επίπεδο, διότι θέλω πολύ να σχολιάσω, αυτό που μπορώ να πω ότι αξίζει τον κόπο να σχολιάσω είναι οι πολλαπλοί υποψήφιοι δήμαρχοι που καθημερινά ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια!! Όλοι θέλουν μια θέση στην Τοπική αυτοδιοίκηση κάτι που δημιουργεί ερωτήματα του τύπου «Αφού η Δήμοι δεν βαστάνε οικονομικά, απολύεται κόσμος και γενικά η αυτοδιοίκηση είναι ένα καράβι που προσέκρουσε σε παγόβουνο και βουλιάζει, βλέπε Τιτανικός, γιατί όλοι θέλουν να ηγηθούν του Δήμου;;»

Άρχισαν ήδη και οι προγραμματικές δηλώσεις καθώς σε λιγότερο από 6 μήνες θα ανοίξει ο στίβος μάχης και έτσι το 2014 πρόκειται να γίνει ακόμα πιο ενδιαφέρον και από το 2013…

Φοβάμαι, λοιπόν, για το τι θα δουν τα ματάκια μας και τι θα ακούσουν τα αυτάκια μας…μέχρι τότε εύχομαι το 2014 να φέρει στη ζωή μας νέα ελπίδα, νέες προσδοκίες και να αφήσει στο παρελθόν τις πίκρες. Να βλέπουμε μπροστά και να χαμογελάμε!