Λίγες ημέρες πριν την πρεμιέρα της παράστασης “Ηλέκτρα” του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου στην Επίδαυρο συνάντησα την Γρηγορία Μεθενίτη και μιλήσαμε γι’ αυτήν, την επικαιρότητα που πάντα διακρίνει την Ηλέκτρα ως πρόσωπο, τον παρεξηγημένο χαρακτήρα ως αδυνάτου που χαρακτηρίζει την Χρυσόθεμις, αλλά και την αιματοχυσία που συνεχίζεται από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα δείχνοντας μας πόσο ταυτισμένη είναι με την ανθρώπινη φύση..
1) Σε ποιά φάση των προβών σε πετυχαίνω;
– Από το κλειστό θέατρο σε ανοιχτό χώρο. Περάσαμε το στάδιο που ανακαλύπταμε το κείμενο και την επικοινωνία οι ρόλοι μόνοι μας και πια μαζί με τα κορίτσια του χορού διαμορφώνεται η παράσταση που θα δείτε. Από αυτοσχεδιασμούς, σε περάσματα πια, βρίσκουμε τη ροή της παράστασης. Είμαστε σε πολύ καλό στάδιο μένει να βρούμε την ανάσα μας ώστε να το απολαμβάνουμε όλο και περισσότερο.
2)Θα ήθελες να μου χαρακτηρίσεις την Χρυσόθεμη και τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σ’ αυτή και την Ηλέκτρα;
– Η Χρυσόθεμις είναι ένας συχνά παρεξηγημένος χαρακτήρας ως προς την ανάγνωση του. Μέσα από τις δύο σκηνές που έχει με την Ηλεκτρα βλέπουμε έναν χαρακτήρα με λογική, πυγμή και πολλή μεγάλη αγάπη για την αδερφή της. Επειδή περιέχει ατάκες όπως “πρέπει να υπακούς στην εξουσία” ή “υποχώρησε μπροστά στους δυνατούς” υπάρχει η παρεξήγηση πως πρόκειται για έναν αδύναμο υποταγμένο άνθρωπο, ενώ στην πραγματικότητα στόχος είναι να προστατεύσει την αδερφή της από την αυτοκαταστροφική της φύση. Παρ’ όλα αυτά ενώ διατηρεί την λογική ανάμεσα στις δύο υπάρχει πολύ έντονα μέσα της η ελπίδα και η ανάγκη να επιστρέψει ο Ορέστης. Στην παράσταση που δημιουργείτε τώρα είναι κάτι στο οποίο έχει δωθεί σημασία. Φαίνεται πως είναι η μόνη που αντιλήφθηκε τον ερχομό του Ορέστη και μπόρεσε να το δει νομίζω έχοντας τη δύναμη της εσωτερικής ψυχραιμίας.
3) Η Ηλέκτρα μοιάζει να είναι εγκλωβισμένη σ’ ένα δίπολο εκδίκησης και ηθικής;
– Όλοι οι χαρακτήρες είναι πολυδιάστατοι και είναι και καλύτερο και πιο ενδιαφέρον να τους αντιμετωπίζουμε έτσι. Και οι τραγωδίες εξ’ αρχής υπάρχουν για να μας θέσουν θεμελιώδη ερωτήματα. Όπως που τελειώνει το δίκαιο και αρχίζει η ηθική; Για την Ηλέκτρα ας πούμε είναι βλαβερή- αυτοκαταστροφική όλη αυτή η ανάγκη για δικαιοσύνη; Η δικαιοσύνη περιέχει μέσα την εκδίκηση; Οι ήρωες έρχονται σε σύγκρουση για να σου αναδείξουν διαφορετικές οπτικές πάνω σε αυτά τα ερωτήματα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση Ηλέκτρα – Χρυσόθεμη, η μία αντιπροσωπεύει την λογική και η άλλη το συναίσθημα, δεν σημαίνει όμως ότι αυτά είναι τα μοναδικά τους χαρακτηριστικά.
4) Η εμμονή συνήθως γεννάει αρνητικά αποτελέσματα;
– Όσο μία σκέψη δεν περιέχει το περιθώριο της αμφιβολίας, της ανακάλυψης, της αναρώτησης καταλήγει νεκρή. Κάποια πράγματα είναι δεδομένα και απαράλλαχτα, η ηθική όμως δεν είναι. Ούτε ο νόμος. Παγκοσμίως βρισκόμαστε σε πολύ μεγάλη κρίση. Αν η εμμονή του πληθυσμού στην αποκατάσταση της δικαιοσύνης, στην παύση των πολέμων, στην κατάκτηση μίας αξιοπρεπούς βίωσης σε αυτόν τον πλανήτη και όχι με δυσκολία επιβίωσης, όντως άλλαζε την κατάσταση τότε τα αποτελέσματα δεν θα ήταν αρνητικά. Η εμμονή της Ηλεκτρας περιέχει μία μοναξιά και καμία αλλαγή .
5) Πώς είναι η συνεργασία σου με τον Δημήτρη Τάρλοου;
Είναι η πρώτη μου συνεργασία με τον Δημήτρη Τάρλοου και η τρίτη με το θέατρο Πορεία ένα θέατρο το οποίο λατρεύω και χαίρομαι να δουλεύω σε αυτό. Ήμουν πολύ περίεργη να δω πώς δουλεύει. Έχει έναν πυρηνικό τρόπο να συνεργάζεται με τους ηθοποιούς του και αυτό θέλει να έχεις εμπιστοσύνη και στον ίδιο αλλά και σε αυτό που σου προτείνει. Είναι πολύ καθαρό ότι προτείνει ν’ ακούς, ν’ απευθύνεσαι, να επηρεάζεσαι και αυτά για έναν ηθοποιό είναι από τα πιο χρήσιμα εργαλεία.
6) Ο κύκλος αίματος που χαρακτηρίζει την οικογένεια των Ατρειδών βλέπεις να είναι επίκαιρος και στις μέρες μας;
– Η αιματοχυσία δεν έχει σταματήσει και δεν θα σταματήσει αν δεν γίνουμε όλοι μαζί Ηλέκτρες.
7) Ποιό είναι αυτό το γοητευτικό στοιχείο που χαρακτηρίζει την Ηλέκτρα ανά τους αιώνες;
– Δεν ξέρω. Ίσως η δύναμη της επιμονής της. Η αφιέρωση της ζωής της για τη δικαιοσύνη.
8) Πώς είναι για σένα κάθε παράσταση στην Επίδαυρο;
– Είναι η πρώτη φορά που κατεβαίνω στην Επίδαυρο και δεν είμαι στον Χορό και αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Συνήθως ο Χορός καταλήγει να συμπάσχει με τον κεντρικό χαρακτήρα. Εδω ο ρόλος που υποδύομαι αντιπαρατίθεται. Είμαι ενθουσιασμένη και χαίρομαι για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε ο Δημήτρης γιατί όλο αυτό έχει μεγάλη ευθύνη και μου αρέσουν τα δύσκολα, να αφοσιώνομαι και να επενδύω στη δουλειά μου. Απολαμβάνω να κοπιάζω και ευχαριστιέμαι τρελά το θέατρο.
Του Γιάννη Βανταράκη
