Μετά από μισό χρόνο παρουσίας του Έλληνα τεχνικού στον πάγκο του ΠΑΟΚ, μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει γιατί βαδίζει στο σωστό δρόμο.
Γνωστή είναι λίγο-πολύ η αποτίμηση των όσων έχει πετύχει ο νέος ΠΑΟΚ που χτίζεται από το καλοκαίρι και συνοψίζεται στα εξής:
Στα θετικά σημεία συμπεριλαμβάνονται η συγκομιδή των 31 βαθμών με το τέλος του πρώτου γύρου και η παρουσία της ομάδας, μόνη, στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας. Ακόμη, η προώθηση νεαρών παικτών, με τρεις από αυτούς, τους Κατσικά, Κάτσε και Κωνσταντινίδη, να κουβαλάνε πλέον την ταμπέλα του βασικού.
Όλα τα παραπάνω αποκτούν μεγαλύτερη αξία αν σκεφτεί κανείς ότι ο “Δικέφαλος” τα πέτυχε σε μία περίοδο που το μπάτζετ έχει μειωθεί αισθητά (με το τέλος του καλοκαιριού ήταν στα 6 εκ. ευρώ), χωρίς να επηρεάσει σημαντικά την εικόνα της ομάδας σε σχέση με άλλους αντιπάλους της (χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ο Παναθηναίκός που διατηρεί σε υψηλά οικονομικά επίπεδα το μπάτζετ του για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά η πορεία του στο πρωτάθλημα είναι κάτω του μετρίου).
Υπάρχουν, όμως και αρνητικά, με πιο χαρακτηριστικό τον αποκλεισμό από τη Ραπίντ στα πλέι οφ του Europa League. Η παρουσία στους ομίλους της διοργάνωσης ήταν ένα κεκτημένο τα δύο τελευταία χρόνια για την ομάδα, το οποίο χάθηκε από μία υποδεέστερη ομάδα.
Η σούμα, όμως, που επιχειρήσαμε πιο πάνω, δεν καλύπτει όλο το φάσμα της συζήτησης που παραμένει ανοιχτή από την αρχή της σεζόν σχετικά με το τι προσφέρει στην ομάδα ο Γιώργος Δώνης. Προσωπικά, μάλιστα, ότι αν εστιάσουμε μόνο σ’ αυτή, θα αδικήσουμε τον 43χρονο κάοουτς, αδού θα παραλείψουμε το πιο σημαντικό, κατ’ εμέ, επίτευγμά του.
Ο ΠΑΟΚ, μπορεί ακόμη να μην έχει ενθουσιάσει με το ποδόσφαιρο που παίζει ή για την ακρίβεια να έχει ενθουσιάσει λίγες μόνο φορές, όμως κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι μπαίνει σε κάθε παιχνίδι με διάθεση να έχει την κατοχή μπάλας και να παίρνει αυτός τον κυρίαρχο ρόλο. Η ομάδα του Δώνη, ούτε κλεφτοπόλεμο επιδιώκει να παίζει (που το ‘κανε και με μεγάλη επιτυχία, μάλιστα, αρκετές φορές με τον Σάντος), ούτε ρίχνει το μεγαλύτερο βάρος στην αμυντική της οργάνωση με στόχο πρώτα να μην χάσει και μετά, αν είναι δυνατό να κερδίσει.
Ίσα-ίσα, προσπαθεί να έχει ενεργό ρόλο και επιθετικά, να υπάρχει ισορροπία στο παιχνίδι της, χωρίς μάλιστα να διαθέτει τα ποιοτικά υλικά που είχε ο ΠΑΟΚ προ τριετίας και τετραετίας. Το ότι αυτή η ομάδα διαθέτει, με Κουμάλο και Βιβιάν (χωρίς διάθεσω να τους μειώσω, αλλά δεν μπορούν να συγκριθούν με Κοντρέρας, Μαλεζά, ακόμη και με τον τσιρίλο), την καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα με 9 γκολ παθητικό και τη δεύτερη επίθεση με 21 τέρματα ενεργητικό είναι ένα σημαντικό επίτευγμα που το πιστώνεται σε σημαντικό βαθμό ο προπονητής του.
Σίγουρα, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα και με τον Ιβάν Σαββίδη, μέσω Τσιστιακόφ, να βάζει ξεκάθαρο στόχο την κατάκτηση της δεύτερης θέσης, ο Γιώργος Δώνης θα κριθεί εν πολλοίς από το τι θα γίνει από ‘δω και στα εξής και ειδικά στα πλέι οφ. Μέχρι τότε, όμως, το χρόνο που παίρνει τον δικαιούται και τον έχει κερδίσει με το σπαθί του. Γι’ αυτό και ο κόσμος του ΠΑΟΚ πρέπει να συνεχίσει να τον στηρίζει στις επιλογές του. Άλλωστε, μόνο με στήριξη σε βάθος χρόνου, δείτε την περίπτωση Σάντος, μπορεί ένας προπονητής σε μία ομάδα σαν τον ΠΑΟΚ να πετύχει κάτι σημαντικό.
Πηγή: olapaok.gr
